فرسودگی 59% تراکتورهای بخش کشاورزی کشور، این خبر ازفریاد وارۀ میلیونها کشاورز که درسرما و گرما و خشکسالی و بی برنامگی دولت در تحویل داده های کشاورزی در رنجند بلند نشده است، کشاورزی که هنوز با متولی گری دولت قادرنیست کود مزارع خود را تهیه کند و با سهمیه ای که دولت درنظرگرفته است به همراه عوامل دیگرطبیعی می رود تا درسال آتی مزارع ما، کم رمق تر ازگذشته باشند و پیشخوان میوه فروشی ها با چراغ های الوان، انواع و اقسام میوه های وارداتی را جانشین حتی میوه های بومی ایران بکند زیرا بودجه مملکت که ظاهراً قراراست در 15 اسفند یعنی چند روز مانده به پایان سال وارد صحن علنی مجلس شود، شوروشوقی درآن نسبت به کشاورزی دیده نمی شود و دولت خدمتگزاراین بخش از تولید داخلی را فعلاً در بوته اجمال قرارداده است و امیدی به تأمین داده های کشاورزی با این بودجه دقیقه نودی که هم طرح هدفمند و هم برنامه توسعه پنجم روی میزمجلسیان است، نیست. درگذشته هم متولیان امربه بخش عمده کشاورزی یعنی – مکانیزاسیون – آن توجهی نداشتند، مدیرمرکز مکانیزاسیون معاونت آب و خاک و صنایع وزارت جهاد کشاورزی از فرسوده بودن 59% تراکتورهای موجود دراین بخش خبرداد، عباسعلی پاکنژاد در گفتگو با خبرگزاری مهراعلام داشته است: درحال حاضرتنها 41% ازتراکتورهای کشورعمرمفید دارند و بقیه فرسوده هستند که باید دربرنامه ریزی از رده خارج و دستگاههای نو جایگزین شود ( روزنامه بهار شماره 28 جدید) اما ایشان نگفت عمرمفید تراکتورهائی که درجدول 41% قرارمی گیرند چقدراست و معیار عدم فرسودگی چیست؟ می شود با تراکتور فرسوده هم کارکرد البته از سر اضطرار و می دانیم که هزینه یکدستگاه تراکتور با لیسانس خارجی که بعضاً وارد کشور شده اند هم از نظرهزینه نگهداری و هم هزینه سوخت که متأسفانه کاخ نشینان وزارت نفت و متولیان جهادی وزارت جهاد کشاورزی سهمیه سوخت تراکتورها را به اندازه ای قطره چکانی کرده اند که تراکتورهای فرسوده با سوخت بالا قادر به تأمین احتیاجات مزارع نیستند و وقتی تراکتور درمزرعه از کارافتاد با این هزینه سنگین کارگری طبیعی است که سطح کشت و درنهایت میزان تولید روبه کاهش می رود، اما بخش کمپاین دوست واردات کشوراست !!! به گفته مدیرمرکز مکانیزاسیون معاونت آب و خاک و صنایع وزارت جهاد کشاورزی 51% ازکمباین های بخش کشاورزی فرسوده می باشند، ایشان تعداد کمباین های فعال در بخش کشاورزی را 12 هزار دستگاه معرفی کرده است که تنها 49% از آنها عمرمفید دارند، بازهم ایشان نگفته اند عمرمفید کمباین چقدراست؟ کمباین تنها وسیله ایست که برداشت گندم و جو و کلزا و ذرت و دیگرمحصولات را برعهده دارد و میزان ریزشی که ناشی از فرسودگی کمباینها ازمحصولات داریم درواقع هدررفتن تولید محصولاتی است که با هزارزحمت به نتیجه رسیده اند. سیستم کمباین کشورآنقدر فرسوده است که باورندارم آمارمدیرمرکز مکانیزاسیون وزارت جهاد کشاورزی درست باشد، حداقل من تاکنون کمباینی ندیده ام که نو باشد و یا به گفته آقای پاکنژاد دارای عمرمفید باشد و میزان ریزش و هدررفتن محصول کم، اصلاً حتی اگرکمباینی دارای عمرمفید هم باشد، این کمباین دیگرنو نیست زیرا سالهاست کمپانی اصلی این نوع کمباین را از رده خارج کرده است و درکشوردارای لیسانس، دهها سال است که ساخته نمی شود و علت آنهم ساده است، ریزش فوق العاده محصول وقت برداشت، درهرهکتارزمین گندم بین 240 تا 250 کیلوگرم بذرکاشته می شود و این کمباینها بیش ازاین میزان ریزش دارند، هرساله اراضی آیش بعد از برداشت علیرغم اینکه شخم نمی خورند تا دانه زیرزمین برود درفصل بهارسرسبزتراز زمین کشت شده گندم می باشند و این نتیجه سیستم مکانیزاسیون کمباین کشوراست، به این بخش از سخنان مدیرمرکزمکانیزاسیون وزارت جهاد کشاورزی توجه کنید ... دربرنامه پنجم توسعه دربخش مکانیزاسیون کشاورزی، مقررشده است [!؟] که 150 هزاردستگاه تراکتور و شش هزار دستگاه کمباین وارد بخش و جایگزین دستگاههای فرسوده شود ( همان منبع ) این از کرامات شیخ ماست، از نخستین سالهائی که کمباین در رژیم سابق وارد کشورشده تا امروز که بیش از نیم قرن می گذرد تنها 12 هزار دستگاه کمباین داریم که عمدتاً فرسوده و یا دارای لیسانسی می باشند که بازارواردات کشوررا با ریزش محصولات کشاورزی داغ کرده است. ایشان می گویند – مقررشده است – دربرنامه پنج ساله یعنی تنها ظرف 5 سال نیمی از این راه رفته چندده ساله را طی کنند با چه پشتوانه ای دقت کنید ... برای وارد کردن ماشین آلات و ادوات نوین در بخش مختلف کشاورزی باید سرمایه گذاری صورت گیرد که دراین راستا همکاری بخش خصوصی و سرمایه گذاری ضروری است – بخش خصوصی رو به زوال و سرمایه گذاران درحال مرگ چگونه می توانند در بخشی سرمایه گذاری کنند که اختاپوس واردات درکمین است تا خود راجایگزین زحمت شبانه روزی کشاورزان کشوربنماید که جیب اینان پرپولترو رنگ رخسارکشاورزان زردتر و پینه دست آنان متورم ترشود با این بودجه حداقلی که برای بخش کشاورزی در نظرگرفته شده نمی توان امیدی به آینده کشاورزی داشت، دولت ریشه درآب و خاک کشورندارد، دولت علاقمند به بخش خدمات است. اگرنیم نگاهی هم به صنعت دارد، صرف نظرازصنایع نظامی، حضوربخش خصوصی است که دولت را مجبوربه حضور می کند زیرا تعطیلی کارخانجات، بیکاری آشکارکارگران را درپی دارد که قابل لمس است و کارگران هم ازنظرمطالبات حق خود، ازکشاورزان پیشگام ترو اصول کارگری ایجاب می کند که متحدترباشند و دولت بیکاری را با آمارکارخانجات می سنجد نه بخش کشاورزی، کشاورز فرد تنهائی است که درمزرعه کوچک خود دستی به آسمان و نگاهی به دولت دارد و آسمان که این سالها با تأسف به گفته سعدی چنان برزمین بخیل شده است که لب ترنمی کنند زرع و نخیل، اما دولت هم به دست های تنهای کشاورز اعتنائی نمی کند، سومین گنگره سراسری خانه کشاورز که عمرکوتاهی دارد نشان داد که دولت و نماد عینی آن دربخش کشاورزی یعنی وزارت جهاد کشاورزی چه رویکردی به کشاورز و کشاورزان کشوردارد، یک نفرحتی ازمدیران میانی این بخش به جمع کشاورزانی که ازاقصی نقاط کشوربه این کنگره آمده بودند نیاید تا حداقل به درد دلهای آنان گوش دهد. بیکاری پنهان درکشاورزی بی داد می کند، سود اندک سیل مهاجرت را از روستاها سرعت بخشیده، لایحه هدفمند کردن یارانه ها هم درسال آینده، به این کوچ سرعت خواهد بخشید، دولت اگر به جدّ قصد دارد به میلیونها کشاورزکه اجبار آنان را روانه شهرها می کند کمک کند، باید از واژه های – مقررشده – و می خواهد و درآینده، استفاده نکند. حال که بحمدالله وزارت کشاورزی قبل از نام آن کشاورزی باشد، جهادی است به طرحی جهادی احتیاج دارد نه اینکه برروی صفحه کاغذ بنویسند.

... دراجرای ماده 10 قانون برنامه چهارم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی بانکها موظف هستند درسال 88 حداقل ( !؟) 25% تسهیلات اعطائی خود را به بخش کشاورزی اختصاص دهند، این توصیه به بانکها آیا عملی شده است؟ یک پرسش ساده توسط وزیرجهاد وزارت کشاورزی از رئیس بانک مرکزی و رؤسای دیگربانکها کافی است که مطلع شوند چه درصد از این تسهیلات یعنی 25% روانه بخش کشاورزی شده است مسئولین اقتصادی کشورمعتقدند ... درشرایطی که مطالبات معوق شبکه بانکی به40 هزار میلیارتومان رسیده و شکاف نرخ سود سپرده ها و تسهیلات چنان افزایش یافته که به افزایش رانت انجامیده، نمی توان با دستورات تکلیفی درقالب توصیه، شبکه بانکی را به اعطای تسهیلات برای رونق و شکوفائی بخش اقتصادی رهنمود شد، حال چگونه دولت با توصیه می خواهد به بخش کشاورزی بی رمق جان تازه ای ببخشد از شیوه نوسازی مکانیزاسیون آن می شود اهداف دولت را فهمید که ظاهراً نوشداروئی بعد از مرگ سهراب است و یا اصولاً نوشداروئی نیست چه قبل از مرگ و چه بعد از آن .

                                                                                            نعمت احمدی

(چاپ شده درضمیمه روزنامه اعتماد/ سه شنبه 4 اسفند 1388/ تحت عنوان بخش کمرنگ بودجه )