دولتی حاکم بر وزارت جهاد کشاورزی و بالطبع سیستم بانکی که باید حامی کشاورزباشد ته مانده رمق کشاورزی را گرفته است، در کشورهای پیش رفته خانه کشاورز، بزرگترین تشکل کشاورزان کشور، سومین کنگرۀ سراسری خود را برگزار نمود، نگارنده نیزدراولین روزاین کنگره جزء مدعوین بودم، دبیرکل این تشکل دکترعیسی کلانتری که 12 سالی وزارت کشاورزی را برعهده داشت و جهش کشاورزی مملکت بعد از سالها رکود در ایامه وزارت ایشان صورت گرفت و در بسیاری از تولیدات کشاورزی به خودکفائی یا در مرزخود کفائی رسیدیم کوشش کرده بود که مسئولین دولتی حضور داشته باشند، گوئی غربت غریبانه کشاورزی بر مسئولین هم ثابت شده بود که تنها چند نماینده مجلس، آنهم به مناسبت تبارکشاورزی خود و شهردارتهران لابد برای حضورچند صد نفرنماینده کشاورزان در تهران درجلسه حضورداشتند. مدیرعامل بانک کشاورزی که تقریباً از همه کشاورزان طلبکاراست و همه کشاورزان به وی بدهکار، نمی دانم با کدام جرئت درجلسه حاضرشد و دوسه ساعتی هم وقت اختصاصی به کشاورزان داد، باید به این مرد مدال شجاعت حضوردرجمع بدهکاران و طلبکاران را داد که با توجه به برروکراسی اداری ومحدودیت توان مدیرعامل بانک این حضور رودررو جای تشکردارد. مقالاتی دراین کنگره خوانده شد که باید نشست و به حال کشاورزی کشورگریه کرد، هرچند طبیعت هم ظرف این مدت سرناسازگاری با کشاورزو کشاورزی مملکت داشته است، اما مدیریت اول زیرساخت های کشاورزی را درست کردند و سپس ازاین مرحله به دایره صنعت پا گذاشتند، اما در کشورما که درست دریک روزهوای چهارفصل سال را در داخل مرزهای خود دارد و می تواند به عنوان قطب کشاورزی منطقه، بازارپرسود این صنعت را از آن خود سازد با مدیریت رو به زوال و به باورمن، روزمرگی که برشیوه اداره کشوردربخش کشاورزی حاکم شده است، به گفته یکی از کشاورزان که با لباس ( لری ) خوش پوشی شرکت کننده کنگره بود و با فریاد گفت : ما کشاورزان مرده ایم، این جنازه های متحرک را دفن کنید، او درست می گفت، کشاورزی ما درحال دفن شدن است و کشاورزان قربانیان اولیه این نوع مدیریت می باشند، قصد آن ندارم که نوحه سرائی کنم، بلکه می خواهم با زبان آمار فضای تاریک و ملتهب کشاورزی را ترسیم کنم به جدول زیرنگاه کنید، ظرف سه سال گذشته – حدفاصل لنگره دوم و سوم خانه کشاورز 70% محصولات زراعی بیشتری وارد کشورشده است، ظرف این سه سال مگرچقدربه جمعیت کشوراضافه شده که 70% واردات بیشتری داشته ایم. از 9 قلم تولیدات کشاورزی که امکان تولید چندین برابرآن درایران وجود دارد و به لحاظ مدیریت ناصحیح به آسان ترین شیوه یعنی واردات رو آورده ایم، این اقلام تولیدات استراتژیکی هستند،

جمع واردات (میلیون تن) جمع واردات افزایش یا کاهش %

82-1384- 85-1387

گندم 7/1 2/8 382

ذرت 5/6 9 38

برنج 3 7/3 23

جو 2/2 2 10-

شکر 2/1 9/4 308

روغن 7/3 9/3 5

کنجاله 1/4 1/6 49

حبوبات 10 هزارتن 373 هزارتن 3630

پنبه 53 هزارتن 170 هزارتن 220

جمع کل 5/22 3/38 70

از هندوانه ترکیه ای و پرتقال اسرائیلی و سیب مصری و کاهوی هلندی و غیروه نمی گویم، وقتی دولت با فروش نفت بالای 100 دلار به ثروت افسانه ای بیش از 300 میلیارد دلار می رسد و برنامه درازمدتی برای اداره کشورندارد به راحت ترین راه یعنی واردات دست می زند، نارنگی کشاورزان ایران را نمی بیند اما واردات غیرقانونی نارنگی پاکستانی با جعبه های آفت زده را حمایت می کند که همه می دانند یکی دو سال آینده این آفت همانند مگس مدیترانه ای باغات ایران را فرامی گیرد. وقتی دولت تکیه بردلارهای نفتی دارد نه برمالیات برتولید، که باید وسایل تولیدات را فراهم کند تا تولیدکننده با تولید خود، جدای از ایجاد اشتغال به تولید بیشترپرداخته و دولت هم مالیات خود را بگیرد تا چرخ های مملکت را بگرداند، به فروش سرمایه نسل های آینده می پردازد و از ایجاد اشتغال برای نسل حاضر و آینده غافل می ماند.

(چاپ شده در ضمیمه اعتماد/ پنج شنبه 8 بهمن 1388/ 12 صفر1431/ 28 ژانویه 2010/ تحت عنوان آفت روزمرگي هاي مديريتي / شماره 2163 )